Pagina 14 van het bouwkundig rapport ging over de meterkast

“Elektrische installatie: verouderd. Groepenkast niet voorzien van aardlekschakelaars. Nader onderzoek door installateur aanbevolen.” Drie zinnen, met een oranje bolletje ervoor. Ik las ze op een zaterdagavond in augustus op mijn telefoon, in de trein terug van Deventer, en ik weet nog dat ik dacht: oranje is toch niet rood.

Het huis waar het over ging, is een rijtjeshuis in Wesselerbrink, in een van die straten waarvan de naam op brink eindigt. Begin jaren zeventig gebouwd, één eigenaar sinds de oplevering, een tuin op het zuiden en een zolder waar ik meteen een werkkamer in zag. Mijn eerste huis. Ik had het bod al gedaan, met voorbehoud van de bouwkundige keuring. Dat voorbehoud bleek zijn geld waard.

Een oranje bolletje omzetten in een bedrag

De keurder had bij zijn rondgang al iets gezegd over de meterkast, maar in het rapport stond het pas zwart op wit. Er hingen nog schroefzekeringen in, een paar groepen hadden geen randaarde en in de badkamer zat een stopcontact waar hij met zijn wenkbrauwen bij had gefronst. Een herstelindicatie stond er ook bij, met een ruime marge.

Mijn aankoopmakelaar was nuchter. “Daar ga je geen huis om laten lopen,” zei hij, “maar het is wel een punt.” Hij heeft het rapport naar de verkopende partij gestuurd en een verlaging voorgesteld. Ze kwamen me halverwege tegemoet. Niet het hele bedrag, wel genoeg om de kast te laten vervangen zonder dat het in mijn verhuisbudget ging zitten. Ik had verwacht dat dat een heel gevecht zou worden. Het was twee mailtjes.

Na de sleutels, voor de verf

De overdracht was half september bij de notaris in het centrum. Daarna naar de Oude Markt voor een biertje met mijn zus, en de volgende ochtend stond ik met een rolmaat in een leeg huis. Ik wilde schilderen, laminaat leggen, de zolder isoleren. Maar ik wilde eerst weten wat er achter de muren zat, voordat er een nieuw laagje overheen ging.

Een collega die in Stroinkslanden had verbouwd, raadde me aan om meteen een elektricien Enschede te laten komen en hem het rapport te laten zien. Dat heb ik gedaan. Hij las pagina 14, keek in de meterkast en liep daarna rustig het hele huis door met een tester. Sommige dingen vielen mee: de leidingen zelf waren in redelijke staat, de keurder had wat dat betreft het zekere voor het onzekere genomen. Andere dingen niet. Achter de keukenkastjes bleek een verlengde aansluiting te zitten die de vorige eigenaar er zelf ooit bij had geknutseld.

Wat er uiteindelijk gebeurde

Er kwam een nieuwe groepenkast met aardlekautomaten en een aparte groep voor de keuken. De twee groepen zonder randaarde zijn opnieuw bedraad, het stopcontact in de badkamer is verplaatst en de geknutselde aansluiting is eruit. Voor de zolder heeft hij alvast een extra groep voorbereid, zodat ik daar later niet weer alles open hoef te breken. Twee dagen werk, veel stof, en daarna kon ik pas echt beginnen.

Wat ik ervan heb geleerd is vooral dat zo’n rapport geen eindoordeel is. Het is een begin van een gesprek, eerst met de verkoper en daarna met iemand die er echt verstand van heeft. De elektricien Enschede die bij mij was, vond sommige punten zwaarder dan de keurder en andere juist lichter. Allebei hadden ze gelijk, op hun eigen manier.

Ondertussen is het oktober. De zolder is nog steeds niet geïsoleerd. Maar de meterkast ziet er netjes uit, met een getypt etiket per groep, en dat is meer dan ik van de rest van het huis kan zeggen.